يادكرد رؤساى مدينه و روى آوردن قريظه و نضير به سوى آن در خبر آمده است كه ططوس بن اسفيانوس رومى كافر در يكى از دو بارى كه بيت المقدس را ويران كرد و بنى اسرائيل پراكنده شدند ، قريظه و نضير - كه از نژاد خالص هارون بن عمران برادر موسى بن عمران‌اند - آمدند و به يثرب مقام كردند و اين در دوران فترت بود . اوس و خزرج ، از روزگار سيل عرم ، بدانجا فرود آمده بودند ، بىترديد . گويند سرازير شدن يهوديان بدانجا از روزگار موسى بن عمران بوده است ، بدين گونه كه وى لشكرى به يثرب فرستاد و فرمان داد كه هر كس را كه به اندازهء يك تازيانه يافتند بكشند . گويند ايشان همه را كشتند مگر پسركى را كه زيباتر از او نديده بودند و او را نگاه داشتند و متوجه شام شدند و هنگامى بود كه موسى مرده بود و بنى اسرائيل از اين طبقه تبرى كردند كه امر موسى را مخالفت كرده بودند و آن پسرك را زنده نگاه داشته بودند و ايشان برگشتند به يثرب و در آنجا وطن كردند و اگر اين سخن درست باشد ، آنها بر اوس و خزرج مقدم‌اند و خداى داناتر است . گويند پادشاهى در دست يهود بود و پادشاه ايشان قيطون نام داشت و او با هر عروسى - پيش از شوهرش - مىخفت تا آنگاه كه مالك بن عجلان بن زيد بن سالم بن عوف بن عمرو بن عوف بن خزرج او را كشت . چنان كه در داستان پادشاهان يمن آن را ياد كرديم و مالك خود پادشاه شد و رياست و شرف به دو رسيد . سپس رياست ، ميراث اوس و خزرج شد . تا آنگاه كه حضرت رسول به سوى ايشان هجرت كرد و رياست به اسلام و اهل اسلام رسيد